اشعار تابش پور

💐🍃🌿🌸🥀
🍃🌺🍂
🌿🍂
🥀

🌷از بداهه های تصویری گروه آتش عشق 🌷

درخت دانشت بر زد جوانه
شنیدی این نواها و ترانه
ببین اینک مسیر و سیر پرواز
که از بام تفکر شد روانه

🌺🌺

"تکیه بر دوستی دهر، مکن
که گهی دوست، دگر گاه عدوست"

مقصد راه تعلم تو جوان
ز کسی پرس که پرواز به اوست

🌺🌺

"من بهارم تو زمین"
"من زمینم تو درخت"
"من درختم تو" همان پیچه به تنهاییِ سخت
من خمارم به همین جهل قدیم
و تو از دانش روییده همی قادر و مست
تو رسیدی به همان اوج که شایسته توست
من بشستم ز پر و شاخه و پرواز چو دست

🌺🌺

هر چه از خاطره ها
سعی نمودم که نمایم مدفون
گل پیچک زده بیرون و
یکی شاخه به تقدیر، عیان
که چرا باز شدی ساکت و مقهور سکوت؟
بنما باز همان عشق قدیمی تو بیان

🌺🌺

هرچه در حسرت پرواز به سوی نگه و قامت دوست
بنشستم به خیالات که این دانش من
همه را تکیه گه و بوده مرا مغز به پوست
لیک از این شاخک خشکیده ی چشمان ترم
تو پریدی و زدی بال به افسانه ی دوست

🌺🌺

همی کرده ای پاک از این آسمان
همه لعل و چشمان و رنگ و کمان (رنگین کمان)

همه عشق پنهان و سیب درخت
همی بسته ام من دهان از بیان

🌺🌺

نه مست خراباتم و سر به کوی
که بشکسته پیمانه و هم سبوی

ز دانش دلم گشته محزون و پیر
توانا کجا بوده ام ماه روی؟

🌺🌺

همه آداب بجستم به طریقی که تو را
برهانم ز خیالات و نشینم به برت

و چه پرواز کنان باز رمیدی تو ز بام
به خیالم که لبانم بنشانم به لبت

🌺🌺

تو چه دانی که خیال است مرا باز به پرواز اجل
همه ی عمر ندیدی تو به زیبایی من شعر و غزل

غزلم هست سراییدنِ از چشم زلیخای زمان
که همی سوخت مرا جمله عبادات و عمل

🌺🌺

بیا ای یار
قلم بردار و از مستی خود بنگار
بکش بیرون
ز اعماق وجودت خاطرات لحظه دیدار
ز تقدیر هبوطم بر زمین بگذر
مقدر کن به من پرواز را این بار

بیا ای یار
بیا ای عاشق ممنوعه، ای دلدار
غمت را بر زمین بگذار
بر آور بال و پر بگشای و بر اوج زمین ها این دلت بسپار

بیا ای یار
بکن بر دختر ترسای عاشق، ترس خود اقرار
به خواب ناز و رویایی
همینک گشته ام از خنده ات بیدار
تو ای مؤمن به تعبیرات قرآنی
بیا هرگز مکن بت را پرستش یا که حق انکار
تو کی کردی لبت را بسته از آن راز پاییزی؟
که اینک من ببوسم قاب تصویر تو را انگار

🌺🌺

پنجشنبه بیست و سوم مرداد نود و نه
 تابش پور

https://t.me/Tabeshpour_adabi

🥀
🌿🍂
🍃🌺🍂 
💐🍃🌿🌸🍃🌾🍂🌼🍁🥀