فراق
💐🍃🌿🌸🥀
🍃🌺🍂
🌿🍂
🥀
🌷از بداهه های تصویری گروه آتش عشق 🌷
🍂🍁🍂🍁🍂🍁🍂
بنگارم همه ی نقش فراق تو چو برگان خزان
سیصد و شصست و ششم رد شد و باز
ز تو ای دلبر زیبا
نه سلامی نه کلامی نه نشان
کرده ام نام تو را بین غزلهای شب خویش، نهان
به امیدی که تسلی بدهد بر دل بیمار، زمان
به یقین دیده ام از عشق تو درمان دلم
فارغ از شبهه و تشکیک و گمان
......
نامه ام پر شده از رنگ نقوش غم تو
حال من گشته عجیب از سخن مبهم تو
گرچه آباد نمودی همه ی کوچه ی عشق
غزلم زلزله ای باز به شهر بم تو
......
رنگ اتش شده از غصه ی دوریت دل پر شررم
هر چه چشمان تو اشوب به پا کرده ز پار
سال من پر ز دل تنگ و غزل شد هنرم
بس که عاشق شده ام بر لب و چشمان سیاه
من ز ترس دل تو از دل تو بر حذرم
.......
قلم چون به نام تو دلبر رسید
لغات و سخنها همه سر رسید
کجا من کشم نقش زیبای غم
خزان چون بهاران دهادم نوید
.......
ز ترکیب رخ زرد و نحیف شیخ صنعانی که در اغوش آن پاییز
نشسته پای برخوانی آن رعنا جوان زال
و لعل سرخ آن دلبر که برپا کرده یک محشر
شکرهای کلامش پر ز شور و حال
یکی برگ خزان زاییده شد دلبر به یاد و خاطرم هر سال
......
می نویسم...
می نویسم از خزان و از تمنای وصال
خسته ام از هر کلامی هر سخن هر گفت و قال
جای این گفتن که از سنگینی هر واژه اش
می فزاید بر دلم از غصه از غم از ملال
می کنم ترسیم آن غمنامه را
چون نمی باشد به گفتن ها مجال
......
دارم به سر هوای تو را دلبر خموش
اینک بگیر این سخن بنده را بگوش:
رخ از نگاه تمنای من بپوش
.......
گشتم همی الوده بر مهرت ز تقدیر
من می کشم درد فراقت را به تصویر
برگو کجا بهتر ز اشعار دو پهلو
گردد دلت شیدا شود چشم تو تسخیر؟
ای شیخ صنعان کی شوی عاشق به ترسای؟
اینک چرا هر لحظه هر دم گشته تاخیر؟
اتش همی زد چون نگاهت این دلم را
قلبم ندارد در کنار چشم، تقصیر
من مرد با تقوای شاعر پیشه هستم
چون آن عطای نقد دلبر گشت تعبیر
حافظ روایت کرده قرآنش ده و چار
من خود نشانی دارم از آن هرچه تفسیر
سعدی دلش آرام از آن آرام دل بود؟
آشوب دل را کی کشی بر پای زنجیر؟
از هر چه اسلام و مسلمانی به دوری
اینک مرا چون می کنی بر عشق، تکفیر؟
.......
نخواهم از دلت جز دل
تو این دل را بیا بستان
به پاییز و نگاه شب
تو سرخی و صفا بفشان
چو عمر این قلم طی شد
درخت دیگری بنشان
🍂🍁🍂🍁🍂🍁🍂
💐🍃🌿🌸🍃🌾🍂🌼🍁🥀
چهارشنبه نهم مهر نود و نه
تابش پور
https://t.me/Tabeshpour_adabi
🥀
🌿🍂
🍃🌺🍂
💐🍃🌿🌸🍃🌾🍂🌼🍁🥀
برخی اشعار دکتر محمدرضا تابش پور, عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی شریف