🌹❤️🌹

معجزه ❤️مادر❤️

 

اهل هیچستانم
"روزگارم بد نیست"
مادرم زاد مرا
در یکی شهر که از
قصه های کهنش
بوده یک قصه خوب:
مادری داشت یکی
پسری نازک تن
بی خبر از علم و
بی خبر از هر فن
مادرک عاشق فرزند پسر
که مبادا برود
تکه ای خار و چوب
به سر انگست پسر
این که از درد شود
پسرک فارغ و خوب
یا بیفتد به زمین
بشود زخم به سر
یا شود خسته و زار
که مبادا یک روز
پدرش طفلک را
ببرد بر سر کار
پدری خوب ولی
سخت به جهد
از همان روز
ز گهواره و مهد
شب و ایام گذشت از پی هم...
تا که یک روز پدر
به پسر گفت که هان
تو برو کار کن و
تو به یک جای نمان
پسرک گشت چو زار
که خدایا من و کار؟
مادرش گفت که جان
تو برو تا سر ظهر
سر آن کار بمان
نزنی دست به کار!
نشوی خسته و زار!
بعد از آن بر می گرد
سکه ی دیشب را
تو بیاور با خود
بدهش بر پدرت
پسرک هم این کرد
در سرش هم این بود
پسرک در سر شب
سکه را داد پدر
پدرش نیز همی
آن بینداخت به دور
توی آن منقل داغ
بدن مادر، مور
پسرک یک نگهی
به سوی آتش کرد
نگهی نیز پدر
به پسر کرد همی
چون که فردا امد
مادرک داد پسر
سکه ای زر دیگر
پسرک شد سر حال
گو فراموش شده
همه اش حرف و مقال
پسرک عصر امد
سکه را داد پدر
پدرش هم راحت
سکه انداخت همان
منقل داغ و فلان..
چون که سوم شده روز
جگر مادر، سوز
که خدا گل پسرم
قمرم تاج سرم
این چرا کرد پدر
من ندارم طاقت
زخم بر دست پسر
مادرش سکه نداد
بوسه ای زد به دو دست
که پسر، جان منی
که همانا دیدم
بر پدر رازی هست
پسرک در سر کار
پر شد از قدرت و زور
بوسه بر دست بدید
شد همه پر ز غرور
تا به شب در سر کار
پر توان و پر شور
شد به خانه به قرار
پدرش چون او دید
کرد همان را تکرار
پسرک راست بایست
مادر او را نگریست
مادرش زمزمه کرد
ای خدا این ها چیست؟
پسرک در یک دست
رد آن بوسه بدید
به یکی دیگر نیز
تاولی سخت شدید
قدمش را برداشت
تا به آتش برسید
دست پر تاول را
مادر عاشق او
بر سر منقل دید
پسرک اینک مرد
دست او هم شد سرد
برد در آتش و زود
سکه را او بربود!
بعد از آن این پسرش
نزد مادر بشد و
بگرفتش به بَرَش
پسر مرد کنون
اهل دل اهل فنون
بوسه زد بر مادر
آگه از رازِ پدر
رمز این قصه، عجیب:
بوسه بر دست حبیب
می کند معجزه ها
هم بتابد خسته
هم ز آتش رسته!
🌹❤️🌹


تقدیم به مادرم
و همه مادران سرزمینم

محمدرضا تابش پور
شامگاه سه شنبه
هفدهم دیماه نود و هشت
17/10/98

https://t.me/Tabeshpour_adabi