اشعار تابش پور

💐🍃🌿🌸🥀
🍃🌺🍂
🌿🍂🌼
🥀

ای نازترین ماه به لبخند
ای آخرِ قصه، ای تو اسفند
ای دلبر برتر از همه ماه
ای بر همه دل، تو بوده دلبند
ای آن که همه هرچه غم و ماتم و درد است
در آخرِ سر، مثل شکوفه به تو پیوند!
ای هرچه جدایی و فراق است
در آخر نامه از تو خرسند
ای روشنیِ آخر خوانِ محک مَرد
ای هرچه بَدی هرچه سیاهی به تو در بند
ای خانه تکاندن به تو واجب تر از آن مهر
بی کینه ترین دل به جهان هم به تو مانند
ای آن که ز تو هرچه گل و غنچه به لبخند 
ای آخرِ قصه، ای تو اسفند
ای بر همه گفته های هر سال
ای فصل خطاب، ای تو سوگند!
ای آتش عشق هرچه معشوق
ای بر نفسم تو دودِ اسپند
ای هرچه به عشاق، ترانه
ای هرچه ز شیرینی تو قند!
این بار چرا تلخ شده کام تو ای ماه؟
تدبیر چه دیده است برای تو خداوند؟
بهتر نَبُود تو بِه از این حال؟
باشی به جهان چو قبل، خرسند؟
حال چو منی شود ز تو کِی
بی چون و چرا و یا چه و چند
من چون همه حال خوب خواهم
اینک تو بگو ز هر چه ترفند

💐🍃🌿🌸🍃🌾🍂🌼🍁🥀 

دکتر محمدرضا تابش پور
عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی شریف
چهارشنبه بیست و هشتم اسفند نود و هشت

کانال تلگرامی:
https://t.me/Tabeshpour_adabi