💐🍃🌿🌸🥀
🍃🌺🍂
🌿🍂
🥀
🌷از بداهه های تصویری گروه آتش عشق 🌷
بیابم کام دل از لعل این لب؟
ببینم من سحر ایا به این شب؟
شفا یابم خدایا من از این تب؟
یکی قمری چکاوک بلبلی نازک پری باز
رساند بر من خسته خبر از دلبری ناز؟
گشاید بر من ایا از سر شاخ نباتش
ز سر مهری و مهری از سر راز؟
بیا اینک غزل گردیده مجذوب
بر آن چشم سیاه دلبر خوب
کجا نام تو را من جا دهم دل
تو ای زیبا رخ و گیسو بلند ای یار محبوب؟
بیا واکن مرا از بند این فال
برو اینک مبین بر عاشق این حال
نشینم بر لب بام تو دلبر
که بشکسته ز من هم دل و هم بال
🌹🌹🌹🌹
شود ایا که شوی واسطه با شاخ نبات؟
که بیابم به شب قصه از این غصه نجات؟
شود ایا که ز حافظ طلب یار کنی؟
یا که از فرط حقیقت طلب دار کنی؟
شده سودابه کند باز به سیب تو نظر؟
و سیاوش نجهد ز اتش دلدار و خطر؟
شده از فال خودت سخت پریشان بشوی؟
به سلامی بسپاری به خدا و بروی؟
🌹🌹🌹🌹
بهترین شعر و غزل باز چو حال تو گرفت
بلبل امد نه به اواز که فال تو گرفت
من که بی بال و پرم بر لب بام تو ولی
برسم باز به پرواز که بال تو گرفت؟
🌹🌹🌹🌹
خوش به حال دلبر خوشحال و فال
من بگیرم چون برایش از وصال
قرعه آمد کن سکوت! آمد محال!
🌹🌹🌹🌹
شود ایا که من و دلبر و جام و غزل و باده به یکجای شویم همگی مجتمع و باز تفال به تو حافظ بزنیم ... و تو از وصلت فرخنده ما شاد شوی؟
شود ایا که وصالی که محال است به تقدیر خیال
بشود ممتنع از شدت درماندگی بلبل و فال؟
🌹🌹🌹🌹
من تفال زدمی بر حافظ
حل شد آن غصه وامانده به دل
جور دیگر به تو عاشق شده ام
واله و مستم و درمانده به گل
به وفای تو مکرر به دعای
هم مرا بود تخیل، تو بهل
🌹🌹🌹🌹
تو ای خوب من، وانه آشوب دل!
قدم را چرا غرق کردی به گِل؟
تو اسطوره عمر من در غزل بوده ای!
تو چون برترین نغمه این دهن از ازل بوده ای!
بیا تا غمی در گذشته، تو را از زمین و زمانت نراند!
بیا تا همه مهر تو بر غزل تا ابد بر دل من بماند..
خدا را قسم می خورم ای گل من!
تو خود بهترینی به عشق و به رویا
ببین که چگونه مرا شاعر حس ناب درون مصفای خود کرده ای؟
که تا آخر عمر خود روز و شب من به عشقت لبم پر غزل باشد و
دلم شاد و خرم از این محضر با صفای وجودت!
بمان دلبرم!
بمان تو برای همین حال و الان! برای زمان! برای همه روز شیرین که من در دلم
شادمان از وجودت
که من بر زبانم ستایشگر عشق و مهر تو باشم به یاد جوانی!
همی من شکافم فلک را چو سقفش اگر تو بمانی!
تویی بهترین عاشق کل عمرم!
تویی بهترین شیخ و ترسای توأم!
تمام وجودم همی پر شده از محبت!
ولی دیدن آنچه که خود شدی رنج و محنت مرا می عذابد!
بله از عذابی که تو بر دل پاک و بی الایشت می گذاری
دل من همیشه پر از درد و آه است
دلت را دلم جان پناه است
تو از عشق خود در گذشته چه دانی که خیر یا شر هرچه تقدیر
کنون خود نماد و تجلای بالاترین عشق من بوده ای دلبرم!
و من شادم از بودنت!
تو اینک بشور آن دو چشمان شهلای خود
ببین جور دیگر همه دین و دنیای خود
تو خود مظهر هر چه حور و پری بوده ای
تو خود معدن و کان هر چه دل و دلبری بوده ای!
🌹🌹🌹🌹
خسته نباشی تو نگفتی به من
باز نکردی به سخن آن دهن
من بروم تا تو شوی اشکار
تا تو نبینی دل من بی قرار؟
🌹🌹🌹🌹
تمام غزلهای من بوده گنج
ازیرا تو بر دلبری دیده رنج
نه این یک دو روز و سه شب ماند عیش
نه در هفته قبل آن چار و پنج
شدستی چو شش نام زیبای تو
تو اینک به هشتی دَهِ من مسنج
🌹🌹🌹🌹
مرا چون #دلبری در دل نهان است
میان شعر من با شعر مردم
«تفاوت از زمین تا اسمان است»
💐🍃🌿🌸🍃🌾🍂🌼🍁🥀
سه شنبه بیست و پنجم شهریور نود و نه
تابش پور
https://t.me/Tabeshpour_adabi
🥀
🌿🍂
🍃🌺🍂
💐🍃🌿🌸🍃🌾🍂🌼🍁🥀
برخی اشعار دکتر محمدرضا تابش پور, عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی شریف